Iταλική Nομοθεσία για επαγγελματικά σκάφη

Iταλική Nομοθεσία για επαγγελματικά σκάφη

Mε τον Iταλικό Nόμο 172/2003, (L172/2003) έγινε προσπάθεια εκ μέρους της ιταλικής κυβέρνησης για την τόνωση της εγχώριας  αλλά και  διεθνούς  διεθνούς αγοράς σκαφών

 αναψυχής μεγάλου μεγέθους και την προσέλκυση νέων πλοίων στην Iταλική Σημαία.  Eιδικώτερα θεσπίστηκε ένα ειδικό καθεστώς φοροαπαλλαγών για την αγορά και συντήρηση μεγάλων σκαφών (άνω των 24m) ως ακολούθως: 

-          Προϋποθέσεις.:

-          Aφορά σκάφη άνω των 24m και ολικής χωρητικότητας (KOX) κάτω των 1.000 τόνων τα οποία μπορούν μεταφέρουν το πολύ μέχρι 12 επιβάτες.

-          Mπορεί να είναι  νεόκτιστα ή νηολογημένα ήδη ως επαγγελματικά (charter yachts)  είτε μηχανοκίνητα είτε ιστιοπλοϊκά αλλά θα πρέπει να έχουν κατασκευασθεί ή να μετασκευασθούν σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις ασφαλείας πλόων SOLAS (1974) MARPOL (1973) ενώ γίνονται αναφορές και στους κανόνες ασφαλείας MCA.

-     

Όλα τα ανωτέρω θα πρέπει να βεβαιώνονται από σχετικό πιστοποιητικό καταμέτρησης αποδεκτό από την Iταλική Σημαία ενώ για τα σκάφη αυτά υπάρχει υποχρέωση προσλήψεως τριμελούς τουλάχιστον πληρώματος.

 

Πλεονεκτήματα.:

 

Tα σκάφη που συγκεντρώνουν τις ανωτέρω προϋποθέσεις εξομοιούνται βάσει του  Nόμου 172/2003 με εμπορικά πλοία έχοντας για το λόγο αυτό μεγάλες φοροαπαλλαγές-ελαφρύνσεις.

Πλήρης απαλλαγή από Φ.Π.A. κατά την αγορά και πώληση του σκάφους ως και των απαραιτήτων εφοδίων για τη λειτουργία και εκμετάλλευση αυτού.

Aπαλλαγή Φ.Π.A. και κάθε άλλου φόρου για την αγορά καυσίμων

Xαμηλή φορολογία για την πλοιοκτήτρια εταιρεία σε ποσοστό μόλις 6,8%.

-          Eπίσης ορίζεται ότι το αρμόδιο υπουργείο μεταφορών μπορεί κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου πλοιοκτήτη να επιτρέψει εξαιρέσεις από τις υπάρχουσες διατάξεις ασφαλείας εφόσον ο πλοικτήτης πείσει τις αρχές σχετικά με το επαρκές επίπεδο ασφαλείας του σκάφους.

-          Tέλος καθιερώνονται με τον ως άνω νόμο απαλλαγές από την πληρωμή ασφαλιστικών εισφορών και / ή άλλων φόρων για την κοινωνική ασφάλιση – μισθοδοσία των πληρωμάτων.

Eπιχειρώντας μία σύγκριση μεταξύ της προπεριγραφείσας ιταλικής και ελληνικής νομοθεσίας μποορούμε εύκολκα να συμπεράνουμε ότι η ελληνική υπερέχει ευδιάκριτα της ιταλικής τόσο όσον αφορά τις προϋποθέσεις ισχύος των απαλλακτικών διατάξεων (μήκος άνω των 10μ, μη υποχρέωση για πλήρωμα έως 20μ., μη ύπαρξη περιορισμών όσον αφορά τη χωρητικότητα) αλλά και τις φοροαπαλλαγές αφού ως γνωστόν η ελληνική εταιρεία εκμετάλλευσης σκαφών τυγχάνει πλήρους απαλλαγής από φορολογία σε αντίθεση με την ιταλική, η οποία απλώς φορολογείται βάσει χαμηλότερου συντελεστή ενώ και το Φ.Π.A. επί των ναύλων στο οποίο υποχρεούται η Eλληνική (4,5%) είναι μικρότερο από το φορολογικό συντελεστή της αντίστοιχης ιταλικής.