Περί προφυλακίσεων και φυλακών

Περί προφυλακίσεων και φυλακών

Έχουμε ήδη ασχοληθεί με το σοβαρό πρόβλημα του “θεσμού” της προφυλάκισης  [Νομικά Επίλεκτα: “Διατηρείται η προφυλάκιση νεαρής μητέρας”]

 κατά κανόνα (με εξαίρεση τους λεγόμενους “εφέτες - ανακριτές”) διαχειρίζονται νέοι εισαγγελείς και δικαστές, οι οποίοι (εκ της έλλειψης προσόντων και ενημέρωσης) αυθαιρετούν, στερώντας την ελευθερία σε βεβαιωμένα αθώους, χωρίς συνέπειες για την υπηρεσιακή τους εξέλιξη (που έπρεπε να καταλήγει σε άμεση αποπομπή από το δικαστικό σώμα). Έτσι, προφυλακίζονται, χωρίς λόγο, βαρύτατα ασθενείς, ψυχοπαθείς, που χρειάζονται επείγουσα ιατρική βοήθεια, έγκυοι και ετοιμόγεννες, νεαροί, αλλοδαποί, επειδή είναι ξένοι – “ύποπτοι φυγής”, και άλλοι ενδεείς και αδύναμοι. Όλοι αυτοί στοιβάζονται στις άθλιες φυλακές, που δεν επαρκούν να στεγάσουν τους αναρίθμητους καταδικασμένους, στους οποίους προστίθεται το μέγα πλήθος των αδικαιολόγητα προφυλακισμένων, με αποτέλεσμα η χώρα μας να δυσφημείται σε ευρωπαϊκό και σε παγκόσμιο πεδίο και να αποδοκιμάζεται με την επιβολή κυρώσεων, επειδή οι αρμόδιοι “φορείς” ανέχονται την απανθρωπιά, την αθλιότητα και την παρανομία. Σύμφωνα με τον νόμο, η προφυλάκιση αποτελεί “έσχατο μέτρο” (το τελευταίο μέτρο), το οποίο επιτρέπεται να επιβάλλεται σε βάρος των κατηγορουμένων μόνο κατ’ εξαίρεση, επειδή το Σύνταγμα απαγορεύει απολύτως τη στέρηση της ελευθερίας, εκτός από τις εξαιρετικές, ελάχιστες περιπτώσεις, τις οποίες προβλέπει ο νόμος.